Bilgi yönetimi bir bilgi çağı kavramıdır. Bilgi toplumunun ekonomialanındaki dönüşüm sürecini başlatan yeni ekonominin ve küreselleşmeyiiş dünyasına taşıyan e-iş olgusunun bir sonucu olarak ortaya çıkmıştır.1990’ların ortalarından bu yana bilgi ve iletişim teknolojileri ilebilgi ağlarının ekonomi alanında kullanılması yeni ekonominin ortayaçıkmasına, iş dünyasında bir dizi değişikliğin yaşanmasına, yeni kavramve işlemlerin doğmasına yol açmıştır.

Bilgi ve İletişim teknolojilerinin kullanılması sonucunda bilgininüretimin temel değişkeni olmasına, tedarik-üretim-dönüşüm ve pazarlamaişlemlerinin en hızlı biçimde yapılmasına, ekonomik bilgilerin ağlararacılığı ile yaygınlaşarak küreselleşmenin temelinioluşturmasına,ekonomik süreçlerde aracıların kalkmasına, yenilik yoğunekonominin doğmasına, bireylerin açık ve örtük bilgisinin ekonomikişlemler ve şirketler açısından katma değer olarak kabul edilmesine vetüketicinin üreticiye geri beslemeyi daha hızlı ve yoğun bir biçimdeulaştırabilmesine imkan veren, rekabet yeteneği yoğun ve hızlı, bireytemelli ekonomik düzenin doğması mümkün olmuştur.

Yeni ekonomiile birlikte yeni kavramlar,  oluşumlar, yöntemlerde de ortayaçıkmıştır. Bunları e-pazaryerleri, e-ticaret, e-devlet, m-iş (mobiliş), e-işbirlikleri, e-bankacılık veya bir başka değişle İnternetbankacılığı, eko-sistemler, sanal şirket, sanal piyasa, öğrenenorganizasyonlar, rekabetçi üstünlük vb.ye ilaveten ‘bilgi yönetimi’olarak adlandırabiliriz.

Sözü geçen kavramlara bakıldığında, temellerinin hızlı bir biçimde erişilebilen ve yayılabilen doğruzamanlı ve yerinde bilgi olduğu görülmektedir. Çünkü, bu niteliktekibilginin üretilmesi ve gerekli istasyonlara (bunlar kişiler veyabirimler olabilir) yayılması ise yeni ekonomi içerisinde yer alankurum, şirket ve hatta bireylere yalnızca bilgi ve iletişimteknolojisini uygulamakla mümkün olmamaktadır. İşte bu noktada ‘bilgiyönetimi’ işin içerisine girmektedir.

Bilgi yönetiminintanımını vermeden önce  çalışmada, ‘bilgi’ teriminden ne kastedildiğiniaçıklığa kavuşturmada yarar vardır. Çalışma boyunca bilgi sözcüğü“enformasyon ve üst bilginin yapı taşlarını oluşturan”, “bilgi işlemesürecinin temel hammaddesi olarak ve çeşitli sembol, harf, rakam veişaretlerle temsil edilen, ham, işlenmemiş gerçekler ya da izlenimler”, “özümlenmemiş ve yorumlanmamış gözlemler, işlenmemiş gerçekler”,“kurumsal amaçlara bağlı olarak işlemlerin yapılandırılmamış biçimdekaydedilmesi” , “işlenmemiş bilgi” olarak tanımlanabilecek ‘veri’anlamında kullanılmamıştır.

Aynı zamanda “belli bir amacahizmet etmek amacıyla kaydedilen, sınıflandırılan, düzenlenen,aktarılan ve yorumlanan anlamlı veri veya veri topluluğu... verininişlenmiş hali” , “verilerin bilgi işlem yardımıyla faydalı ve anlamlıbir biçime sokulmuş sonuçları” , “düzenlenmiş veri” , “anlaşılabilirbir biçimde iletilebilen veri topluluğu ki bu kağıt üzerine yazılmışveya basılmış, elektronik veritabanlarına depolanmış veya İnternet’tetoplanmış herhangi bir formattaki içerikten, bir kurumdaki personelinkişisel bilgisine kadar değişik biçimlerde olabilir” ve bilgiteknolojisi ile işlenmiş veriler topluluğu şeklinde tanımlanabilecek‘enformasyon’ kavramını da belirtmemektedir.

Çalışma boyunca‘bilgi’ sözcüğü aslında ‘üst bilgi’yi ifade etmek üzere kullanılmıştır.Burada, üst bilginin birkaç tanımını vermekte yarar vardır. Bunlarışöyle sıralayabiliriz. Bilgi “yorumlanmış veridir” , “enformasyonparçaları arasında kurulan yararlı ilişkidir”, “...spesifik konularailişkin olgu ve kuralların ortaya çıkarılması ile ya da belirli biramaca yönelik olarak bilgilerin çeşitli analiz, tasnif ve gruplanmaişlemlerinden geçirilerek ileri zaman dilimleri için kullanıma hazırhale getirilmesi ile oluşan ve yorumlama ile elde edilen bilgi türüdür”. “Deneyim ışığında, anlaşılan, değerlendirilen ve bilinen entelektüelanlayışın kapsamına alınan enformasyon” dur. “Yeni deneyimler veenformasyonun değerlendirilmesi ve bir araya getirilmesi için gereklikoşulları ve çerçeveyi sağlayan ; bir düzen içerisindeki deneyimlerin,değerlerin, yapısal enformasyonun, uzmanlık görüşünün ve bir temeledayalı sezgilerin esnek bir bileşimidir. Bilenlerin zihninde yaratılırve uygulanır. Kuruluşlarda çoğunlukla yalnızca belgelerde veyadepolarda değil, iş programlarında, süreçlerde, uygulamalarda venormlarda yer alır” . En basit şekliyle, “Eyleme temel oluşturanenformasyondur. Eyleme temel oluşturan şu anlama gelmektedir: doğruyerde, doğru zamanda, doğru şartlarda, doğru yolla edinilebilen;herkesin her an verilen kararlarını dayandırdığı ilgili enformasyondanbaşka bir şey değildir. Üst bilgi akılcı karar verme, tahmin, tasarım,planlama, tanı koyma, analiz, değerlendirme ve sezgisel yargınınanahtar kaynağıdır. Bireysel ve müşterek akılda oluşturulur vepaylaşılır. Veri tabanlarında oluşmaz, zaman içerisinde deneyim,başarı, başarısızlıklar ve öğrenme ile gelişir.”  .  Sonuç olarak“bilgi enformasyon ve veriyi işe yarar faaliyete dönüştürme yeteneğidir”